به نام خدا

امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند:

«به خدا قسم من و دو فرزندم –حسن و حسین- کشته می‌شویم و خداوند مردی را از نسل من در آخرالزمان می‌فرستد تا از ما خونخواهی کند. او پنهان می‌گردد تا گمراهان از دین‌داران جدا شوند.»

ایّام عاشورا و محرّم و صفر به پایان رسید امّا مصیبت آل الله تا قیام و ظهور امام زمان علیه السلام ادامه دارد. اگر گوش دل بگشاییم و سینه را به نور خداوند روشن کنیم، می‌شنویم و می‌بینیم که امام زمان علیه السلام در عزای سیّد الشهدا علیه السلام خون می‌گرید و تا هنگامه ظهور که وقت بازستادن حقوق خداوند است داغدار خواهد بود.

شیعیان امام زمان علیه السلام به خوبی می‌دانند که ظهر داغ عاشورا در تسلّای خنکای صبح ظهور به آرامش خواهد رسید و تشنگی امام حسین علیه السلام و یاران وفادارش که به درازای تاریخ شیعه انجامیده است با آب حیات امامت حجة بن الحسن در دوران ظهور برطرف خواهد شد.

شیعیان بر این باورند که عاشورا با امام زمان علیه السلام پیوندی ناگسستنی دارد. غربت سیّد الشهدا علیه السلام یادآور غریبی امام زمان علیه السلام و تنهایی امام حسین علیه السلام در گودی قتلگاه یادآور بی یار و یاوری امام عصر علیه السلام در زندان غیبت است.

اگر امام حسین علیه السلام در هنگام شهادت بیش از صد جراحت بر پیکر داشت، امام زمان علیه السلام سال‌هاست هزاران داغ بر قلب مبارکش دارد.

اگر مصیبت شهادت امام حسین علیه السلام بزرگترین مصیبت تاریخ شیعه است، مصیبت غیبت و دوری امام زمان علیه السلام از جایگاه اصلی‌اش که بیش از هزار سال به طول انجامیده است، غم جانکاهی بر قلب مقدسش و شیعیانش نشانده است.

اگر امام حسین علیه السلام برای احیاء امر به معروف و نهی از منکر اقدام نمود، امام زمان علیه السلام نیز برای زنده نمودن این میراث قیام خواهد نمود.

اگر امام حسین علیه السلام در جستجوی دین رسول خدا که در قبرستان بنی امیه دفن شده بود، قیام نمود، امام زمان علیه السلام به دنبال احیاء مجدد آیین پیامبر صلّی الله علیه و آله از گورستان تاریخ به پا خواهد خاست.

و اگر امروز من و تو آرزو می‌کنیم ای کاش در کربلا می‌بودیم و امام حسین علیه السلام را یاری می‌کردیم و ثواب هم‌رکابی و شهادت با او را می‌بردیم، امروز با قصد یاری امام زمان علیه السلام باور داریم که اگر بر این اعتقاد از دنیا برویم ثواب شهیدانی را خواهیم داشت که در رکاب آن امام در هنگام ظهور به شهادت خواهند رسید .

شیعیان امام زمان !

اینک در پایان ماه صفر که پیراهن عزای حسینی را از تن درآورده‌ایم،‌ پیراهن انتظار را بر تن استوار سازیم و صبح و شام در راه مولای غریب‌مان بکوشیم و بر آیین یاری‌اش وفادار بمانیم و بدین تمنّا دست به آسمان بگشاییم و طلب ظهور مولایمان را از درگاه پروردگار درخواست کنیم و اعتقادمان به آن امام همام را در درون و بیرون مرزبانی کنیم.